Með breytingarlögum nr. 137/1998 var gerð breyting á lögum nr. 114/1990 um Útflutningsráð Íslands. Frá 1. janúar 1999 varð breyting á innheimtu og gjaldstofni markaðsgjalds. Markaðsgjald er nú innheimt í staðgreiðslu sem hluti af tryggingagjaldsstofni samkvæmt III. kafla laga nr. 113/1990, um tryggingagjald, sbr. 1. tölil. 1. mgr. 4. gr. laga nr. 160/2002, um útflutningsaðstoð. Síðarnefndu lögin felldu úr gildi lög nr. 114/1990.

Gjaldstig og uppgjör

Markaðsgjald er helsti tekjustofn Útflutningsráðs Íslands. Gjaldstig markaðsgjalds er nú 0,05% af tryggingagjaldsstofni. Er markaðsgjald bæði hluti af almennu og sérstöku tryggingagjaldi. Greiðslutímabil tryggingagjalds er almanaksmánuður. Gjalddagi tryggingagjalds er 1. hvers mánaðar vegna launa næstliðins mánaðar og eindagi 14 dögum síðar. Þeir aðilar er inna af hendi óverulegar launagreiðslur geta skilað tryggingagjaldi einungis einu sinni á ári, það er á gjalddaga desemberskila eða á því greiðslutímabili þegar samanlagður gjaldstofn nær ákveðnu lágmarki. Þetta lágmark er nú kr. 504.000. Sá sem á að greiða tryggingagjald samkvæmt launagreiðendaskrá ríkisskattstjóra fær sendan gíróseðil mánaðarlega, RSK 5.10, áritaðan með upplýsingum um greiðanda og greiðslutímabil. Launagreiðandi skal gera grein fyrir tryggingagjaldi og staðgreiðslu á þeim seðli og greiða hann til innheimtumanns ríkissjóðs.

Álagning tryggingagjalds

Tryggingagjaldsskyldir aðilar eiga í byrjun árs, að liðnu staðgreiðsluári, að senda skattstjóra sérstakt launaframtal (eyðublað RSK 1.05). Á launaframtalið á launagreiðandi að færa launagreiðslur næstliðins árs og aðrar upplýsingar og sundurliðanir, sem þarf til ákvörðunar tryggingagjalds. Við álagningu opinberra gjalda ákvarðar skattstjóri tryggingagjald gjaldskylds aðila samkvæmt launaframtali hans.

Gjaldstofn

Gjaldstofn markaðsgjalds er hluti af gjaldstofni tryggingagjalds. Launagreiðendum ber að inna af hendi tryggingagjald af heildarlaunum launamanna sinna á tekjuári eða af eigin reiknuðu endurgjaldi. Á launagreiðendur og sjálfstætt starfandi menn eru lögð á svokölluð launatengd gjöld, en það eru þau gjöld sem launagreiðendur greiða vegna launakostnaðar við atvinnurekstur. Með lögum nr. 113/1990, um tryggingagjald, var launagreiðendum gert skylt að greiða tryggingagjald. Í því felast nú greiðslur vegna almenns tryggingagjalds, atvinnutryggingagjalds, gjalds í ábyrgðarsjóð vegna gjaldþrota og markaðsgjalds. Launagreiðendur skulu inna af hendi tryggingagjald af greiddum vinnulaunum, þóknunum, reiknuðu endurgjaldi og öðrum tegundum greiðslna og launa. Ekki skiptir máli í hvaða gjaldmiðli goldið er, hvort sem það er í reiðufé, hlunnindum, vöruúttekt, vinnuskiptum o.s.frv. Til tryggingagjaldsskyldra hlunninda telst m.a. fæði, húsnæði, fatnaður, bifreiðaafnot og þess háttar.

Iðnaðarmálagjald

Sú starfsemi sem var iðnaðarmálagjaldsskyld á rekstrarárinu 1998 verður það áfram. Gjaldsstofn verður áfram 0,08% af virðisaukaskattsskyldri veltu, svo og veltu sem er undanþegin virðisaukaskatti (t.d. sala úr landi). Um virðisaukaskattsskylda veltu og veltu sem er undanþegin virðisaukaskatti er fjallað í 11.-12. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt. Þeir rekstraraðilar sem eru iðnaðarmálagjaldsskyldir samkvæmt upptalningu í viðauka með lögum nr. 134/1993, um iðnaðarmálagjald, munu því áfram telja fram iðnaðarmálagjald samkvæmt framtalsblaði RSK 1.08 Framtali vegna markaðsgjalds og iðnaðarmálagjalds.

Um nánari upplýsingar um gjaldstofn og innheimtu skal vísað í upplýsingar um tryggingagjald.