Fjármagnstekjur

Til skattskyldra fjármagnstekna einstaklinga teljast vaxtatekjur, arður, söluhagnaður og leigutekjur utan rekstrar. Á þessar tekjur er lagður fjármagnstekjuskattur. Söluhagnaður af eignum einstaklinga getur þó verið skattfrjáls eftir eignarhaldstíma eða tegundum eigna.

Af vaxtatekjum og arði er dregin staðgreiðsla fjármagnstekjuskatts, en skattur af söluhagnaði og leigutekjum er greiddur eftirá. Á fjármagnstekjur er ekki lagt útsvar og þær hafa engin áhrif við ákvörðun á tekjuskattsþrepi. Hins vegar teljast þær með öðrum tekjum til stofns við útreikning á vaxtabótum og barnabótum.

Tapaðar fjármagnstekjur

Heimilt er að draga tapaða vexti frá fjármagnstekjum hafi skattur þegar verið greiddur af vöxtunum. Frádrátt má færa í framtali þess árs þegar sýnt er fram á að krafan sem vextirnir voru reiknaðir af fæst ekki greidd og má þá krafan ekki vera eldri en fimm ára. Frádráttinn má einungis færa á móti fjármagnstekjum. Ef ekki er um að ræða fjármagnstekjur á því ári þegar mótreikningur á sér stað eða frádrátturinn nýtist ekki að fullu á móti fjármagnstekjum þess árs yfirfærist heimildin til næsta framtals, í allt að fimm ár. Á sama hátt má draga frá aðrar tapaðar fjármagnstekjur sem skattur hefur verið greiddur af. Óska skal eftir mótreikningi vegna tapaðra fjármagnstekna með athugasemd á framtali.

Vaxtatekjur

Allar vaxtatekjur eru skattskyldar tekjur, þ.m.t. verðbætur, afföll og gengishagnaður.

Vexti af reikningum í innlánsstofnunum á að telja til tekna þegar þeir eru færðir eiganda til eignar á reikningi. Þó skulu vextir af reikningum þar sem höfuðstóll og vextir eru bundnir til lengri tíma en 36 mánaða ekki teljast til tekna fyrr en þeir eru greiddir eða greiðslukræfir. Vextir af hlutdeildarskírteinum færast til tekna þegar þeir eru lausir til ráðstöfunar.

Vexti af kröfu, s.s. af skuldabréfi, skal færa til tekna þegar þeir eru greiddir eða eru greiðslukræfir.

Afföll af kröfum færast til tekna með hlutfallslegri fjárhæð ár hvert eftir afborgunartíma kröfunnar.

Vaxtatekjur barna

Vaxtatekjur barna færast með tekjum foreldris/forráðamanns nema um sé að ræða sérskattlagningu barnsins ef annað eða báðir foreldrar eru látnir og barnið ekki verið ættleitt.

Staðgreiðsla fjármagnstekjuskatts af vaxtatekjum

Af öllum vaxtatekjum sem maður fær af inneignum, bréfum eða kröfum, og greiddar eru af bönkum, sparisjóðum, verðbréfafyrirtækjum eða öðrum staðgreiðsluskyldum aðilum, ber að halda eftir 22% staðgreiðslu fjármagnstekjuskatts þegar tekjurnar eru greiddar eða eru greiðslukræfar.

Af vaxtatekjum sem maður fær með öðrum hætti, t.d. af kröfum í eigin innheimtu, er ekki greidd staðgreiðsla, heldur er skattur af þeim greiddur eftirá miðað við upplýsingar í skattframtali.

Gengishagnaður

Gengishagnað á að færa til tekna þegar hann er innleystur, hvort heldur hann stafar af innlánsreikningi eða vegna annars konar kröfu. Gengishagnaður miðast við mismun á kaupgengi hlutaðeigandi erlends gjaldeyris frá 1. janúar 2010 eða síðar og á úttektar- eða greiðsludegi. Heimilt er að jafna saman gengishagnaði og gengistapi hvers innlánsreiknings fyrir sig innan sama ársins. Það er gert í skattframtali þegar gengishagnaður er tekjufærður. Sé um gengistap að ræða færist það ekki í skattframtal og óheimilt er að taka tillit til þess síðar.  Óheimilt er að jafna saman gengistapi af einum reikningi á móti gengishagnaði af öðrum. 

Söfnunartryggingar

Vexti, arð og aðra ávöxtun af söfnunartryggingum skal almennt telja til tekna þegar tekjurnar myndast, þ.e. þegar þær eru færðar tryggingataka til eignar. Ef ekki er heimild í söfnunartryggingarsamningi til að innleysa innstæðuna á samningstímanum mynda áfallnar vaxtatekjur fyrst skattstofn þegar samningstíminn er liðinn eða á því tímamarki sem fyrst er hægt að krefjast greiðslu á sparnaðinum og vaxta af honum.

Frítekjumark vegna vaxta

Ekki er greiddur fjármagnstekjuskattur af heildarvaxtatekjum að fjárhæð 150.000 kr. á ári hjá hverjum manni, þótt dregin hafi verið staðgreiðsla fjármagnstekjuskatts af vaxtatekjunum. Þetta frítekjumark er ákvarðað í álagningu á grundvelli skattframtals og kemur oftekin staðgreiðsla fjármagnstekjuskatts þá til endurgreiðslu.    

Arður

Arður einstaklinga af hlutum og hlutabréfum í félögum er skattskyldar fjármagnstekjur, enda sé um heimila arðsúthlutun að ræða. Til skattskylds arðs telst auk venjulegrar arðgreiðslu öll úthlutun verðmæta úr félaginu sem telja verður sem tekjur af hlutareign í því.

Ef um er að ræða óheimila úthlutun arðs fer með þær tekjur annað hvort sem laun eða sem gjöf og miðast skattlagning þá við almenn tekjuskattshlutföll og útsvar.

Arður telst til tekna á því tekjuári sem ákvörðun er tekin um úthlutun hans, þ.e. þegar krafa hefur myndast um greiðslu. Þeim félögum sem greiða arðinn ber að halda eftir staðgreiðslu fjármagnstekjuskatts og skila honum til ríkissjóðs með skilagrein fyrir það tímabil sem arðgreiðslan á sér stað á eða í síðasta lagi á skilagrein fyrir október-desember á ákvörðunarárinu, ef greiðsla arðsins fer ekki fram á því sama ári.  

Sérregla um skattlagningu arðs hjá starfandi hluthöfum sem eru í ráðandi stöðu hjá félaginu - gilti á álagningarárunum 2011-2014

 

Arður af erlendum hlutabréfum   

Arð af erlendum hlutabréfum á að færa til tekna á kaupgengi þess tíma þegar hann var greiddur út. Hafi verið greiddur skattur af arði erlendis skal gera grein fyrir því í athugasemdardálki í skattframtali og láta fylgja með gögn því til staðfestingar.

Söluhagnaður

Söluhagnaður af eignum einstaklinga sem ekki eru nýttar í atvinnurekstri getur bæði myndað skattskyldar tekjur og verið skattfrjáls. Fer það eftir tegundum eigna og eignarhaldstíma auk annarra skilyrða.

Undantekningar frá skattskyldu eru:

  • Hagnaður manns af sölu lausafjár sem ekki er notað í atvinnurekstri nema eignanna hafi verið aflað í þeim tilgangi að selja með hagnaði.
  • Hagnaður manns af sölu íbúðarhúsnæðis að uppfylltum ákveðnum skilyrðum.
  • Hagnaður manns af sölu tiltekinna hlutabréfa sem keypt voru á árunum 1990-1996 að vissu hámarki og uppfylltum ákveðnum skilyrðum.

Skattskyldur hagnaður af sölu eigna sem ekki tengjast atvinnurekstri myndar stofn til fjármagnstekjuskatts. Gera þarf grein fyrir sölu eigna og útreikningi söluhagnaðar/sölutaps á eyðublaði (RSK 3.02).

Almenna reglan er að söluhagnaður eigna telst mismunur söluverðs og stofnverðs eignarinnar, eftir atvikum að teknu tilliti til áður fenginna fyrninga og áður fengins söluhagnaðar og að frádregnum sölukostnaði. Auk þess sem söluhagnaður hjá einstaklingum getur verið skattfrjáls þá getur verið heimilt að dreifa eða fresta tekjufærslu hans.  

Dreifing söluhagnaðar

Ef hluti af söluverði seldrar eignar er greiddur með skuldabréfi til minnst þriggja ára er heimilt að dreifa þeim hluta söluhagnaðarins sem svarar til hlutdeildar skuldabréfanna í heildarsöluverði til skattlagningar á afborgunartíma bréfanna, þó að hámarki sjö ár. Til skuldaviðurkenningar í þessu sambandi teljast ekki þær skuldir sem hvíla á hinni seldu eign og kaupandi tekur að sér að greiða. Heimild til dreifingar fellur niður ef skuldaviðurkenning er seld.

Söluhagnaður/tap af hlutabréfum

Hagnaður af sölu hlutabréfa myndar stofn til fjármagnstekjuskatts og er skattlagður samkvæmt skattframtali. Heimilt er að draga tap af sölu hlutabréfa frá hagnaði af sölu annarra hlutabréfa á sama ári. Tap á hlutabréfum vegna gjaldþrots má ekki draga frá söluhagnaði af öðrum hlutabréfum.

Almenna reglan er að hagnaður af sölu hlutabréfa er mismunur á kaupverði og söluverði án framreiknings. Hafi bréfin verið keypt fyrir árslok 1996 má á hinn bóginn velja milli tveggja leiða við að ákvarða kaupverð hlutabréfa við útreikning á söluhagnaði/sölutapi. Annars vegar kaupverðið framreiknað til ársloka 1996 og hins vegar jöfnunarverðmæti, sem fram kemur á hlutafjármiðum sem eigendur hlutabréfa fá eftir hver áramót.

Ef seljandi hlutabréfa hefur eignast þau á árunum 1990-1996 getur hluti söluhagnaðar verið skattfrjáls. Þetta á við um hlutabréf í félögum sem hlotið höfðu staðfestingu ríkisskattstjóra til skattafsláttar og að bréfin hafi verið í eigu seljanda í full fjögur ár. Hámark skattfrjáls söluhagnaðar samkvæmt þessum reglum er 367.625 kr. fyrir hvern mann eða 735.250 kr. hjá hjónum.

Kaupverð hlutabréfa - jöfnunarverðmæti/jöfnunarstuðull

Útreikningur á söluhagnaði eða sölutapi hlutabréfa

Hagnaður eða tap af sölu hlutabréfa hjá mönnum utan atvinnurekstrar telst mismunur á söluverði og kaupverði. Kaupverð hlutabréfa sem keypt voru eftir 1996 er upphaflegt kaupverð þeirra óframreiknað. Kaupverð hlutabréfa sem keypt voru fyrir 1997 er upphaflegt kaupverð þeirra framreiknað til ársloka 1996 eða jöfnunarverðmæti þeirra ef það er hærra.

Framreiknað kaupverð

Kaupverð er framreiknað með verðbreytingarstuðli sem gildir fyrir kaupár bréfanna.

Við útreikning á söluhagnaði er heimilt að framreikna kaupverð hlutabréfa til ársloka 1996.
Hér er hægt að sækja verðbreytingarstuðla hlutabréfa.

Jöfnunarverðmæti

Jöfnunarverðmæti er nafnverð hlutabréfa, eins og það var í árslok 1996, margfaldað með jöfnunarstuðli félagsins. Heimilt er að nota jöfnunarverðmæti í staðinn fyrir framreiknað kaupverð þegar reiknaður er söluhagnaður af hlutabréfum sem seljandi hafði keypt 1996 og fyrr.

Ef ekki er til reiknað jöfnunarverðmæti fyrir félagið er stuðullinn 1,0000, sbr. 3. mgr. 18. gr. skattalaga.

Hér er hægt að finna jöfnunarstuðul hlutafélags.

Meðalkaupverð hlutabréfa

Þegar ákveða skal hagnað af sölu hlutabréfa skal kaupverð hvers hlutabréfs teljast jafnt meðalkaupverði allra hlutabréfa sömu tegundar á hendi sama eiganda. Þetta getur þó einungis átt við ef sams konar skattlagningarreglur gilda um söluhagnað af hlutabréfunum. Reikna þarf því sérstaklega meðalkaupverð á sérstökum hlutabréfum og öðrum hlutabréfum. Með sérstökum hlutabréfum er átt við bréf sem keypt voru á árunum 1990 til 1996 í félögum sem fengu staðfestingu ríkisskattstjóra á frádráttarbærni á kaupári bréfanna. Hagnaður af sölu þessara bréfa er skattfrjáls að hámarki 367.625 kr. hjá einstaklingi og 735.250 kr. hjá hjónum.

 

Hagnaður af sölu íbúðarhúsnæðis

Hagnaður af sölu íbúðarhúsnæðis, þ.m.t. búseturéttar, í eigu manns er mismunur söluverðs að frádregnum sölukostnaði og stofnverðs, þ.e. kostnaðar- eða kaupverðs. Tvennt getur haft áhrif til lækkunar á stofnverði. Annars vegar áður fenginn söluhagnaður og hins vegar skattfrjáls eigin vinna.

Eignarhaldstími styttri en tvö ár

Ef íbúðarhúsnæði eða búseturéttur er seldur og seljandi hefur ekki átt eignina í full tvö ár er söluhagnaðurinn að fullu skattskyldur.

Eignarhaldstími lengri en tvö ár

Ef seljandi hefur átt íbúðarhúsnæðið í full tvö ár er söluhagnaður af því skattfrjáls, svo fremi sem heildarrúmmál íbúðarhúsnæðis í eigu seljanda á söludegi sé ekki meira en 600 rúmmetrar hjá einstaklingi eða 1.200 rúmmetrar hjá hjónum. Stærðarmörk sem gilda fyrir hjón gilda jafnframt um sölu eftirlifandi maka á íbúðarhúsnæði sem var í eigu þeirra beggja fyrir andlát hins. Ef íbúðarhúsnæði fer umfram þessi stærðarmörk er söluhagnaður af þeim hluta sem umfram er alltaf skattskyldur án tillits til eignarhaldstíma, þó ekki þegar um er að ræða sölu á íbúðarhúsnæði sem var til eigin nota. Svo fremi að íbúðarhúsnæði sé til eigin nota eigenda þess skiptir rúmmál þess ekki máli að því er varðar skattskyldu á söluhagnaði. Síðastgreind regla gildir um sölu á íbúðarhúsnæði frá og með 1. janúar 2016.  

Lækkun á stofnverði nýs íbúðarhúsnæðis/búseturéttar

Ef um er að ræða skattskyldan söluhagnað af íbúðarhúsnæði/búseturétti í eigu manns er hægt að óska eftir að söluhagnaðurinn verði færður til lækkunar á stofnverði íbúðarhúsnæðis eða búseturéttar sem keyptur hefur verið á sama ári og eldri eignin var seld. Sama á við um íbúðarhúsnæði sem hafin er bygging á. Þessi regla á við um íbúðarhúsnæði hér á landi, á EES svæðinu, í aðildarríkjum Fríverslunarsamtaka Evrópu eða í Færeyjum.

Frestun á tekjufærslu

Ef seljandi hefur ekki keypt eða hafið bygging á öðru íbúðarhúsnæði í staðinn fyrir það selda er hægt að óska eftir frestun á skattlagningu söluhagnaðar um tvenn áramót frá söludegi. Ef hann kaupir eða hefur síðan byggingu á nýju íbúðarhúsnæði, í síðasta lagi á öðru ári eftir söluár, er söluhagnaðurinn ekki skattlagður en færist til lækkunar á stofnverði nýju íbúðarinnar. Sé stofnverð nýju eignarinnar lægra en sem nemur fjárhæð söluhagnaðar færist mismunur sem fjármagnstekjur á kaupári nýju eignarinnar. Ef ekkert er keypt eða byggt innan tilskilins tíma færist söluhagnaðurinn með skattskyldum fjármagnstekjum á öðru ári eftir að hann myndaðist.

Hagnaður af sölu annarra fasteigna

Söluhagnaður af sölu annarra fasteigna en íbúðarhúsnæðis er skattskyldur. Er hér m.a. átt við sölu á sumarbústað, hesthúsi, bátaskýli, landi eða lóð.

Söluhagnaður er mismunur á söluverði og stofnverði. Í stað stofnverðs má nota annað tveggja, 1) fasteignamat í árslok 1979, framreiknað samkvæmt verðbreytingarstuðli, enda hafi seljandi átt eignina í árslok 1978 eða 2) helming söluverðs. Sama regla gildir um íbúðarhúsnæði sem er umfram 600 rúmmetra hjá einstaklingi eða 1.200 rúmmetra hjá hjónum, á söludegi, þó ekki ef húsnæðið var til eigin nota (gildir frá 1. janúar 2016).

Hagnaður af sölu lausafjár

Hagnaður manna af sölu lausafjár, s.s. bifreiða, er ekki skattskyldur nema eignanna hafi verið aflað í þeim tilgangi að selja með hagnaði.

Leigutekjur

Frá 1. janúar 2018 er almenna reglan sú að tekjur manna af útleigu íbúðarhúsnæðis, frístundahúsnæðis eða annars húsnæðis, m.a. þar sem gisting er boðin gegn endurgjaldi teljast stafa af atvinnurekstri eða sjálfstæðri starfsemi. Frá þessu eru þrjár undantekningar og ef þær eru uppfylltar teljast tekjurnar til fjármagnstekna utan rekstrar:

1. Um sé að ræða útleigu á íbúðarhúsnæði sem fellur undir húsaleigulög, enda séu hinar sérgreindu útleigðu fasteignir ekki fleiri en tvær.

2. Um sé að ræða tekjur af útleigu á íbúðarhúsnæði sem fellur undir húsaleigulög og húsnæðið var til eigin nota leigusala en hann leigir sjálfur annað íbúðarhúsnæði til eigin nota. Við þessar aðstæður er heimilt að draga leigugjöld frá leigutekjum (leiga á móti leigu).

3. Um sé að ræða útleigu sem telst vera heimagisting samkvæmt lögum um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald að uppfylltum þeim skilyrðum sem þar koma fram (þetta gildir frá og með tekjuárinu 2017, þ.e. við álagningu 2018).  

Leigutekjur sem falla undir framangreindar þrjár undantekningar sem og leigutekjur af lausafé eða eignaréttindum sem ekki tengjast atvinnurekstri eru skattlagðar samkvæmt skattframtali og teljast til fjármagnstekna. Skatturinn er alfarið greiddur eftirá og tekur mið af fjármagnstekjuskattshlutfalli. Ekki er heimilaður frádráttur á móti leigutekjum og eru því brúttótekjur skattlagðar (að teknu tilliti til frítekjumarks vegna útleigu á íbúðarhúsnæði  sem fellur undir húsaleigulög).

Tekjur af útleigu íbúðarhúsnæðis

Leigutekjur af íbúðarhúsnæði utan atvinnurekstrar færast til tekna í skattframtali og er ekki heimilt að færa kostnað vegna húsnæðisins til frádráttar.

Við álagningu opinberra gjalda árið 2018 gildir að útleiga manns á íbúðarhúsnæði telst ekki til atvinnurekstrar eða sjálfstæðrar starfsemi nema fyrningargrunnur þess nemi a.m.k. 29.324.700 kr. eða meira í árslok ef um einstakling er að ræða, en 58.649.400 kr. hjá hjónum. Við álagningu 2019 gildir að útleiga manns á íbúðarhúsnæði telst ekki til atvinnurekstrar eða sjálfstæðrar starfsemi ef um er að ræða útleigu sem fellur undir húsaleigulög og hinar útleigðu fasteignir ekki fleiri en tvær.

Lágmark leigutekna

Ef íbúðarhúsnæði er leigt út fyrir lægri fjárhæð en sem nemur húsnæðishlunnindamati á að telja til tekna fjárhæð sem svarar til matsins í stað leigufjárhæðarinnar. Sama á við þegar íbúðarhúsnæði er látið í té án endurgjalds. Húsnæðishlunnindamat er birt árlega í skattmati.

Leiga á móti leigu

Ef maður hefur leigutekjur af íbúðarhúsnæði og á sama tíma leigugjöld vegna íbúðarhúsnæðis til eigin nota, er heimilt að draga leigugjöldin frá leigutekjum. Frádráttur þessi leyfist þó eingöngu á móti leigutekjum af íbúðarhúsnæði sem ætlað er til eigin nota en er leigt út tímabundið, t.d. vegna náms eða veikinda, þannig að eiganda sé ekki unnt að nýta húsnæðið til íbúðar um sinn. Ef leigutekjur eru umfram leigugjöld á að færa mismuninn til tekna í skattframtali, en ef leigugjöldin eru hærri en leigutekjurnar er ekkert fært í skattframtalið.

Frá 1. janúar 2018, þ.e. við álagningu 2019, gildir að færa má til frádráttar tekjum af útleigu íbúðarhúsnæðis sem fellur undir húsaleigulög og leigusali hafði til eigin nota leigugjöld af íbúðarhúsnæði sem hann greiðir af íbúðarhúsnæði til eigin nota.

Frádráttur vegna leigu erlendis reiknast miðað við meðalkaupgengi á leigutímanum.

Frítekjumark vegna leigutekna af íbúðarhúsnæði

Frá og með 1. janúar 2016 er ekki greiddur fjármagnstekjuskattur af 50% af tekjum af útleigu íbúðarhúsnæðis til búsetu leigjanda. Þetta frítekjumark er ákvarðað í álagningu á grundvelli skattframtals og færast því einungis til skattskyldra tekna 50% af fenginni leigu þótt gera eigi grein fyrir heildartekjunum. Þessi regla gildir í fyrsta skipti við álagningu árið 2017 en við álagningu árið 2016 var frítekjumarkið 30%. Frá 1. janúar 2018, þ.e. við álagningu 2019, gildir þessi regla um útleigu á íbúðarhúsnæði sem fellur undir húsaleigulög og hinar útleigðu sérgreindu fasteignir séu ekki fleiri en tvær.

Heimagisting

Ef útleiga manns á húsnæði fellur undir þær reglur sem gilda um heimagistingu samkvæmt lögum um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald og hún hefur verið tilkynnt sýslumanni og fengið skráningarnúmer telst vera um að ræða fjármagnstekjur sem skattlagðar eru sem slíkar, án nokkurs frádráttar. Skilyrði er m.a. að heildartekjur af útleigunni séu ekki umfram 2.000.000 kr. á tekjuárinu hvort sem leigð er út ein eða tvær fasteignir. Ef eignin/eignirnar er í eigu fleiri en eins manns þarf að taka tillit til heildartekna allra eigenda og fari þær samtals yfir 2.000.000 kr. á tekjuárinu skal fara með útleiguna eins og atvinnurekstrartekjur hjá þeim öllum.

Ef heildarleigutekjur af útleigu til ferðamanna fara yfir 2.000.000 kr. á tekjuárinu, eða sýslumaður fellir niður skráningu viðkomandi eignar sem heimagistingar, þá teljast allar tekjur af útleigunni til atvinnurekstrartekna.  

Teljist útleiga manns á húsnæði til ferðamanna ekki til heimagistingar samkvæmt þeim reglum sem um hana gilda er um að ræða atvinnurekstrartekjur sem gera ber upp eftir því sem um slíkar tekjur gildir.

Ítarefni

Hvar finn ég reglurnar?

Dreifing söluhagnaðar – 27. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Frítekjumark vegna vaxtatekna og tekna af útleigu íbúðarhúsnæðis - 3. mgr. 66. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Leiga á móti leigu - 3. mgr. B-liðar 30. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Lög um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald - lög nr. 85/2007

Mótreikningur vaxtatekna - 2. tölul. B-liðar 30. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Sérskattlagning barns - 3. mgr. 64. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Skattskyldar fjármagnstekjur – C-liður 7. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Skattskyldir vextir, afföll og gengishagnaður - 8. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Skattskyldur arður - 11. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Staðgreiðsla fjármagnstekna - lög nr. 94/1996, um staðgreiðslu skatts á fjármagnstekjur

Söluhagnaður af hlutabréfum - 18. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Söluhagnaður af íbúðarhúsnæði - 17. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Söluhagnaður af landi, lóð eða t.d. sumarbústöðum - 15. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Söluhagnaður af lausafé - 16. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt

Skattmat

Eyðublöð

Kaup og sala eigna - RSK 3.02

Mótreikningur, vegna tapaðra fjármagnstekna - RSK 3.16

Einu sinni var...

Skattprósenta fjármagnstekjuskatts var lengst af 10%. Frá árinu 2009 hefur skattprósentan hins vegar tekið breytingum. Samhliða hækkun á fjármagnstekjuskatti úr 10% í 18% var 100.000 kr. frítekjumark sett á heildarvaxtatekjur einstaklinga. Þá bar ekki að leggja tekjuskatt á 30% leigutekna manns af íbúðarhúsnæði. Breytingarnar tóku gildi 1. janúar 2010 (álagning 2011).

Frá 1. janúar 2014 (álagning 2015) var frítekjumark vaxtatekna hækkað í 125.000 kr. Í frumvarpinu var tekið fram að um væri að ræða eðlilega verðuppfærslu á þessum viðmiðunarmörkum frá árinu 2010, auk þess sem raunávöxtun í formi vaxta hefði lækkað verulega undanfarin ár.

Frá 1. janúar 2016 (álagning 2017) lækkaði skattskyldur hluti tekna manns af útleigu íbúðarhúsnæðis í 50%. Í frumvarpinu kom fram að breytingin væri liður í stuðningi ríkisstjórnarinnar við almennan leigumarkað og tilgangurinn væri að lækka leiguverð og auka framboð leiguíbúða. Þá var frítekjumark bundið við tekjur af útleigu íbúðarhúsnæðis til varanlegrar búsetu. Skammtímaleiga til ferðamanna eða annarra sem fellur undir gistiþjónustu í atvinnuskyni var að fullu skattskyld eftir breytinguna.

Frá 1. janúar 2018 (álagning 2019) breyttust reglur um skattlagningu á leigutekjum. Almenna reglan varð sú að um atvinnurekstrartekjur sé að ræða nema ef um er að ræða útleigu á íbúðarhúsnæði samkvæmt húsaleigulögum og hinar útleigðu sérgreindu fasteignir eru ekki fleiri en tvær eða ef um er að ræða heimagistingu samkvæmt öllum skilyrðum þar um og heildarfjárhæð leigutekna sé ekki yfir 2.000.000 kr. Ef um er að ræða tekjur af útleigu á íbúðarhúsnæði sem var til eigin nota leigusala og hann leigir sjálfur annað húsnæði til eigin nota er heimilt að draga leigugjöld frá leigutekjum.  

Ítarefni

Ekki reiknaður tekjuskattur af 30% tekna manns af útleigu íbúðarhúsnæðis - c-liður 13. gr. laga nr. 128/2009, um tekjuöflun ríkisins

Ekki reiknaður tekjuskattur af 50% tekna manns af útleigu íbúðarhúsnæðis til búsetu leigjanda - d-liður 1. gr. laga nr. 139/2013, um tekjuaðgerðir frumvarps til fjárlaga fyrir árið 2014

Frítekjumark af heildarvaxtatekjum 100.000 kr. - c-liður 13. gr. laga nr. 128/2009, um tekjuöflun ríkisins

Frítekjumark af heildarvaxtatekjum hækkað í 125.000 kr. - e-liður 1. gr. laga nr. 125/2015, um ýmsar forsendur frumvarps til fjárlaga fyrir árið 2016

 

Annað

Fjármagnstekjuskattur

Til baka